نماد اعتماد الکترونیکی

وضعیت ایمنی و میزان تأثیر محصولات سفیدکننده ی دندان

تاریخ انتشار: 97/05/29
(1 رای)

طی دو دهه­ ی اخیر، شورای ADA پیرامون امور علمی[1] بر پیشرفت و افزایش تعداد محصولات سفیدکننده­ ی دندان نظارت داشته­ است. ضمن توسعه ­ی بازار این دست محصولات، انجمن مذکور لزوم یکپارچه­ سازی تعاریف را در زمان صحبت از روش­های سفیدگری به رسمیت شناخته­ است.

بعنوان مثال "سفیدکردن" به هر پروسه­ای اطلاق می­گردد که ظاهر دندان­ها را سفیدتر بسازد. این امر می تواند به دو روش محقق گردد. محصولی که می­تواند دندان را بلیچ نماید که بعبارت دیگر در عمل رنگ طبیعی دندان را تغییر می­دهد. محصولات بلیچینگ شامل (انواع) پراکسید است که به حذف رنگ­های عمیق (ذاتی) و سطحی (عارضی)کمک می­نماید. در مقابل محصولات سفیدکننده­ی غیر – بلیچینگ شامل عواملی هستند که با اقدام فیزیکی یا شیمیایی تنها به حذف رنگ­های سطحی کمک می­کنند.

محصولات سفیدکننده می­توانند از سوی دندانپزشک در مطب مورد استفاده قرار بگیرند، ممکن است بنا به صلاحدید دندانپزشک مصرف خانگی داشته­ باشند یا بصورت خرده ­فروشی و بدون مجوز فروخته شود (OTC) که می­توان به دو گروه عمده طبقه­ بندی نمود:

  •          عوامل بلیچینگ محتوی پراکسید و
  •          خمیردندان­های سفیدکننده (انواع گرد دندان[2])

عوامل بلیچینگ محتوی پراکسید

کربامید پراکسید که در بسیاری از محصولات بلیچینگ از آن استفاده شده­ است، به اوره و پراکسید هیدروژن تجزیه می­شود، که پراکسید هیدروژن عامل فعال بلیچینگ به شمار می­ آید. محصول بلیچینگی که محتوی پراکسید کربامید 10 درصد است، تقریباً 3.5 درصد پراکسید هیدروژن تولید می­ نماید. متداول­ترین عوارض جانبی­ مشاهده­ شده برای این عوامل بلچینگ بر پایه­ ی پراکسید حساسیت دندان­ها و سوزش گاه و بیگاه بافت­

های نرم موجود در دهان (مخاط دهان)، به ویژه لثه­ هاست. حساسیت دندان­ها اغلب در طی مراحل اولیه­ ی درمان بلیچینگ رخ می­دهد. سوزش بافتی هم ممکن است ناشی از نامنطبق­ بودن تری[3] بکاررفته برای دربرگرفتن محصول بلیچینگ باشد. هر دو مورد حساس ­شدن دندان­ها و سوزش بافتی معمولاً موقتی هستند و پس از درمان متوقف می­شوند. در موارد نادر، آسیب غیرقابل برگشت به دندان­ها هم گزارش شده­ است. بیماران باید متوجه باشند که اطلاعات کافی­ای در دست نیست تا تأیید بر استفاد­ه­ی مکرر از محصولات بلیچینگ و/یا کاربرد طولانی­ مدت بدون نظارت آن­ها باشد.

محصولات OTC مصرف – خانگی و مورد استفاده از سوی دندانپزشک

بلیچ­ های سفیدکننده ­­ی دندان با مصرف خانگی OTC و مورد استفاده از سوی دندان­پزشک باید مورد تأییدSeal of Acceptance  ADA باشد. محصولات موجود در این طبقه­ بندی که درحال­حاضر دارای تأیید seal of AcceptanceADA هستند، محتوی کربامید پراکسید 10 درصد می­باشند؛ با این وجود مشارکت در برنامه­ ی فوق­ الذکر محدودیتی برای تولید این غلظت یا نوع بلیچ نیست. گزینه­ های سفیدکننده ­ی فراوانی در حال حاضر چه از طریق دندان­پزشک و چه در بازار در دسترس مصرف­ کنندگان قراردارد که شامل ژل­ های قرارگرفته در تری­ هایی که روی دندان­ها را می­ پوشاند، ماتریال­ های paint-on، استریپ یا نوراهای بلیچینگ و سایر موارد می­باشد. سطح و نوع عوامل فعال، از محصول گرفته تا نحوه ­ی بکارگیری آن­ها، می­تواند بسیار متنوع باشد.

در محلول مبتنی بر آب، کربامید پراکسید به پراکسید هیدروژن و اوره تجزیه می­گردد که پراکسید هیدروژن عامل بلیچینگ فعال به شمار می ­آید. سایر موادی که سفیدکننده ­های دندانی محتوی پراکسید را تشکیل می­دهند، می­توانند شامل عوامل طعم ­دهنده و هیدروکسید سدیم، carbopol و گلیسرین باشند.

محصولات بلیچینگ حرفه­ای

محصولاتی بلیچینگ فراوانی وجود دارد که می­توان بصورت حرفه­ ای از سوی دندانپزشکان در مطب مورد استفاده قراربگیرند. این محصولات از پراکسید هیدروژن در غلظت­هایی از طیف 25 درصد تا 40 درصد بکار می­روند که گه­گاه به همراه نور یا لیزر مورد استفاده قرار می­گیرند (شرکت­ها راجع به تسریع ­کردن یا فعال­سازی فرآیند سفیدکردن توضیحات لازم را ارائه می­دهند). با این وجود در اکثر مطالعات راجع به مزایای طولانی ­مدت سفیدکردن از طریق سیستم­های فعال­شده با نور مطلبی گزارش نشده ­است. پیش از استفاده از محصولات حرفه ­ای، بافت­های لثه با ایزولاسیون از طریق دام رابر یا مالیدن ژل محافظت می­شود. در صورتی که استفاده از محصولاتی با کاربرد خانگی بیش از دو الی 4 هفته زمان می­برد، روش حرفه­ای در مطب معمولاً حدود یک ساعته تمام می­شود. از آن­جایی که در 31 دسامبر 2007 شمول محصولات حرفه­ ای در seal Program متوقف گردید، محصولات بلیچینگی که بصورت حرفه­ ای مورد استفاده قرار می­گیرند، دیگر به تأیید  ADA Seal of Acceptance نمی­رسند.

خمیردندان­های سفیدکننده

خمیردندان­های (گردهای دندانی) سفیدکننده در برنامه ­ی ADA Seal of Acceptance شامل عوامل شیمیایی یا پولیش­کننده ­ای هستند که برای بهبود ظاهر دندان­ها از طریق زدودن رنگ­های سطحی طراحی شده­ اند. آن­ها از طریق پولیش آرام، chelation (چنگاله­ی) شیمیایی یا دیگر اقدامات غیربلیچینگ کار خود را انجام می­دهند. چند خمیردندان سفیدکننده وجود دارد که در حال حاضر بصورت OTC در دسترس است و مورد تأیید ADA Seal می­باشد.

خلاصه

ADA توصیه می­کند که اگر استفاده از محصول بلیچینگ را انتخاب نموده ­اید، باید تنها پس از مشورت با دندانپزشک انجام شود. این امر برای بیمارانی که دندان­های پرکرده، کراون و رنگ­های بسیار تیره دارند، از اهمیت به سزایی برخوردار است. در طی معاینه ­ی دهان (که از سوی دندان­پزشک معتبر انجام می­شود) تعیین این مطلب حیاتی است که آیا بلیچینگ دوره ­ی مناسب درمانی به شمار می ­آید یا خیر. دندان­پزشک و بیمار با یکدیگر می­توانند مناسب­ترین روش درمان را تعیین نماییند. سپس دندان­پزشک مشاوره ­ی لازم را به بیمار ارائه و با طراحی مناسب توالی درمان، چگونگی استفاده از عامل بلیچینگ را بطور جامع تحت نظر قرار می­دهد.

 

 

[1] the ADA Council on Scientific Affairs

[2] dentifrices

[3] an ill-fitting tray

نظرات کاربران
(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد
دیدگاه خود را بنویسید
*
*